Όλα σου τα βάσανα τα δημιουργείς μόνος σου, μέσω της ενοχής και του φόβου. Ξέρεις τι είναι οι «έμποροι ενοχής»;
Το Βιβλίο
«Σε ενδιαφέρει να μάθεις τα πώς και τα γιατί πίσω από τις προτιμήσεις και τις αποστροφές σου; Πώς και γιατί διαμορφώθηκαν αυτά; Νομίζεις είναι δικά σου;»
Το να βασιστείς στον ανθρώπινο ναρκισσισμό, είναι μια παλιά ιδέα. Αλλά με την ελεγχόμενη διαθεσιμότητα πληροφοριών και τα τρία βασικά ζητήματα που συγκλονίζουν τον κόσμο, Πόλεμος – Υγεία – Κλίμα, δεν απαιτείται πλέον ένα ειδικό σύστημα διακυβέρνησης. Αυτά είναι τα κύρια θέματα που κυβερνούν τον κόσμο. Η παγκόσμια κοινότητα ελέγχεται από φόβο και πεποιθήσεις πάνω σε αυτόν τον τριπλό πόλεμο.
-
Ως ναρκισσιστές παραμένουμε ξένοι προς τον εαυτό μας, αλλά πρέπει να το αρνηθούμε, γιατί ολόκληρη η κοσμοθεωρία και η ασφάλειά μας βασίζονται σε αυτό που θεωρείται «φυσιολογικό». Πραγματικά είμαστε «σπασμένοι» μέσα μας, ψάχνουμε συνεχώς για έγκριση έξω από εμάς, στο περιβάλλον μας και θυσιάζουμε την αληθινή μας φύση για να βρούμε την αγάπη και την ευτυχία σε ένα σύστημα ζωής που διέπεται από την «κανονικότητα». Τι τύχη που αυτό ισχύει μόνο για τις ζωές των άλλων και όχι για τις δικές μας. Η έτσι θέλουμε να νομίζουμε τουλάχιστον…
Οπότε, αν το δούμε συνολικά, είναι ένας κόσμος των άλλων, όπου οι «έμποροι ενοχών» ανθίζουν και δραστηριοποιούνται όσο ποτέ άλλοτε, έτοιμοι να πραγματοποιήσουν το τελευταίο στάδιο της στένωσης και του περιορισμού. Μια στένωση που δεν μας βλάπτει αμέσως, γιατί είμαστε μέρος της. Είμαστε το εργαλείο της δικής μας εξάλειψης, καθώς ακολουθούμε συνεχώς τον παγκόσμιο κανόνα και προσαρμοζόμαστε για να χωράμε σε αυτόν. Έτσι σκεφτόμαστε και έτσι θέλουμε να κάνουμε.
Οπότε, στο σύνολο, αυτός ο κόσμος είναι ένας κόσμος των άλλων, όπου υπάρχουν «μεσίτες ενοχών» και δραστηριοποιούνται όσο ποτέ άλλοτε, έτοιμοι να διεξαγάγουν το τελευταίο στάδιο του περιορισμού μας. Δημιουργείται μια συνεχής στένωση στη ζωή μας, που δεν μας βλάπτει αμέσως, γιατί είμαστε και εμείς οι ίδιοι οι «σφιγκτήρες» της. Είμαστε το εργαλείο της δικής μας εξάλειψης, καθώς ακολουθούμε συνεχώς τον παγκόσμιο κανόνα και προσαρμοζόμαστε σε αυτόν. Μπαίνουμε στα μέτρα του. Έτσι σκεφτόμαστε και έτσι θέλουμε να κάνουμε.
Η κοινή λογική μας υπάρχει, σκέφτεται και ενεργεί. Μόνο οι «πίνακες ελέγχου» του υποσυνείδητού μας έχουν αντικατασταθεί, χωρίς να το καταλάβουμε, και δουλεύουν ομοιόμορφα και παράλληλα. Μας φαίνεται απολύτως φυσιολογικό όλο αυτό, για αυτό και μπόρεσε να εφαρμοστεί στο είναι μας από εκείνους που είχαν τη δύναμη να το κάνουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο μετατρεπόμαστε σε κάποιο είδος ρομπότ, σε λειτουργικές μονάδες εγκεφάλου που έχουν χάσει τις πραγματικές, δικές τους ρίζες. Είμαστε εγκέφαλοι αποσυνδεδεμένοι από την καρδιά, ένα ανθρώπινο είδος που λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Είναι παρόμοιο με τον τρόπο που παραμελούμε σχεδόν σε όλη μας τη ζωή την ευθύνη μας απέναντι στα αιμοφόρα αγγεία του σώματός μας, έως ότου αποκτήσουν τεράστια σημασία για εμάς επειδή πρέπει ν’ αντιμετωπίσουμε την ύπουλη ασθένειά τους. Έτσι ακριβώς όπως «ξυπνάμε» όταν εμφανίζεται η ασθένεια, όταν πια το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς μας φτάνει στο σημείο να μας σκοτώνει, έτσι αντίστοιχα συμβαίνει με την στένωση του κόσμου μας και τον περιορισμό μας: Το σύστημα ελέγχου γίνεται όλο και πιο στενό, μέχρι να τσακιστούμε.
Και να ‘μαστε εδώ. Η ανθρώπινη ζωή στη γη έχει γίνει ένα κυνήγι πραγμάτων. Σπάνια θεραπευόμαστε, αλλά έχουμε και κάνουμε πολλές αγωγές και θεραπείες. Τα «καλλυντικά» και οι «θεραπείες» έχουν εξελιχθεί πια στο κύριο θέμα της ζωής μας. Προσπαθούμε να είμαστε και να δείχνουμε καλύτεροι, αλλά καλύπτοντας τα πράγματα. Όλα συμβαίνουν για να φαινόμαστε καλά. Τόσες θεραπευτικές αγωγές και προϊόντα που επιδρούν στο «φαίνεσθαι», αγνοώντας το «είναι». Συνηθίσαμε όμως πια να συγχέουμε την «αιτία» με τη «σχέση». Αναλωνόμαστε στη σχέση μεταξύ διαφόρων συμπτωμάτων και στον τρόπο διόρθωσης αυτής της σχέσης ή την κάλυψή της, αντί να εστιάζουμε στην πραγματική ρίζα της ύπαρξης τους. Μπερδεύουμε την εικόνα με την πραγματική ουσία. Φροντίζουμε το εξώφυλλο αντί για την πραγματική, βαθιά, εσωτερική κατάσταση.
Ξέρουν πώς λειτουργούμε, οπότε και μας διαμορφώνουν ανάλογα… γιατί απλά μπορούν!
«Ο άνθρωπος φαίνεται να έχει εγκαταλείψει την ευκαιρία να γνωρίσει την αληθινή του φύση. Αλλά όποιος γυρεύει να θεραπευτεί, θα θεραπευτεί!»
Σημείωμα του Συγγραφέα
«Το πνεύμα αυτού του βιβλίου είναι η θεραπεία. Θεραπεία από κάψε άποψη! Δεν απαιτεί κάποια συνειδητή απόφαση. Το να το διαβάσει κανείς είναι αρκετό. Το πνεύμα αυτού του βιβλίου θα τον συντροφεύει από εκεί και πέρα…»
Το βιβλίο μου είναι ένα ψυχοκοινωνικό έργο που προσεγγίζει το θέμα της ανθρώπινης υγείας, τόσο από συστημική όσο και από ατομική σκοπιά. Δείχνει πώς μολύνουμε τους εαυτούς μας ψυχικά και σωματικά, παρόλο που έχουμε την υγιεινή σε μεγάλη εκτίμηση και προτεραιότητα. Εξηγεί γιατί προσπαθούμε πάντα για ευτυχία και υγεία, αλλά αντίθετα, τις περισσότερες φορές, πετυχαίνουμε ακριβώς το αντίθετο.
-
Αυτό το βιβλίο αναζητά τα αίτια της παγκόσμιας αύξησης των ασθενειών, παρά το γεγονός ότι επενδύονται τεράστιοι προϋπολογισμοί στην έρευνα και ανάπτυξη της υγείας. Γιατί ενώ ανεβαίνει ο μέρος όρος ζωής και γινόμαστε όλο και μεγαλύτεροι ηλικιακά, παλεύουμε με ασθένειες περισσότερο;
Ως προς αυτό, δύο είναι οι αλήθειες που υιοθετούνται και ανταγωνίζονται η μία την άλλη: Από τη μια πλευρά, οι ασθένειες έχουν μεγάλη σημασία για την οικονομία ως πηγή κέρδους. Από την άλλη πλευρά, ο ψυχικός και σωματικός πόνος θεωρείται αναπόφευκτο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Το πνεύμα αυτού του βιβλίου επιδιώκει να δώσει μια απάντηση σε αυτό.
Besides this, this book uses every word to express an external, observant look of man and society. It tries to find out how the mammal human works in its self-designed new "nature". How people create meaning and why they regard values as so important.
Παράλληλα, αυτό το βιβλίο χρησιμοποιεί κάθε λέξη για να εκφράσει μια εξωτερική, παρατηρητική ματιά του ανθρώπινου θηλαστικού και της κοινωνίας του. Προσπαθεί να ανακαλύψει πώς λειτουργεί ο άνθρωπος στην νέα του «φύση», μια φύση που σχεδιάζει ο ίδιος. Πώς οι άνθρωποι δημιουργούν νόημα και γιατί θεωρούν τις αξίες τόσο σημαντικές.
Το πιο αξιοσημείωτο εύρημα είναι ότι οι άνθρωποι αισθάνονται μια συγκεκριμένη «έλλειψη» και αγωνίζονται όλη τους τη ζωή για να την αντισταθμίσουν. Η βασική πτυχή αυτών των όντων είναι ο αυτό-σχεδιασμένος υποκατάστατος κόσμος τους, τον οποίο έχουν εξοπλίσει με μια τεχνητή τάξη. Οι άνθρωποι βρίσκονται σε μια συνεχή πορεία δημιουργίας ιδεών και απόκτησης υλικών. Όλα αυτά δεν είναι παρά εργαλεία που χρειάζονται για να νιώσουν καλά, να νιώσουν μεγαλύτερη προσωπική αξία και ν’ αναγνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα από νοήματα επιτυχία και ευτυχίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο, υφίστανται στρες και καταπονήσεις που τους ελέγχουν, τόσο σε κοινωνικό-συστημικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.
Οι άνθρωποι κατοικούν σ’ ένα νέφος πληροφοριών που κατακλύζουν τη σκέψη και τη δράση τους εντελώς. Αυτός ο μηχανισμός είναι τόσο εξελιγμένος, που ένα άτομο μπορεί παράλληλα να εξακολουθεί να πιστεύει στην ατομικότητά του.
Τα ανθρώπινα πιστεύω εξυπηρετούν στο να κάνουν τα πράγματα στη ζωή να φαίνονται αληθινά και πραγματικά, στον ίδιο τον εαυτό. Έτσι τα συστήματα πεποιθήσεών μας καταλήγουν να είναι τα τείχη και τα εμπόδια του κόσμου μας, της αληθινής ζωής και του αληθινού εαυτού μας.
«Με άλλα λόγια: Αποφασίζεις να συναντήσεις τον ΕΑΥΤΟ, αναγνωρίζοντας τις κινητές φυλακές στις οποίες έχεις εγκλωβιστεί και έτσι αρχίζεις να τις γκρεμίζεις»
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
Το τέλος ενός Εγώ – Το ξεκίνημα μιας Ζωής
Αναζητούσαμε μια κλιματική αλλαγή για την κόρη μας. Είχαμε ήδη εξερευνήσει με τη σύζυγό μου την Ισπανία, τα Κανάρια Νησιά, την Ιταλία και τη Γαλλία αλλά κανένα μέρος δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στον βαθύτερο σκοπό μας. Ξαφνικά, εντελώς απροετοίμαστος, ενώ βρισκόμουν στο φέρι μπόουτ, σε μια διαδρομή μεταξύ Αργοστολίου και Ληξουρίου, έφτασε στα αυτιά μου το ξεχασμένο τραγούδι “You only live twice”, σαν μια πιασάρικη μελωδία.
Ήταν σαν να παρενέβη μια άλλη, αυτόνομη δύναμη, που ξεσκέπασε την καρδιά μου. Ήταν μια στιγμή, μια αναλαμπή αλήθειας: ήμουν μέρος του Αγίου Πνεύματος και ήξερα -χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση- ότι εδώ βρίσκεται η πρόσβασή μου στο Σύμπαν και το Θείο, εδώ στην Κεφαλονιά.
W.W.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Το Σώμα-Εγώ του
Wolfram Berthold Wäscher
Γεννημένος: κάπου γύρω στο 1700 – ο μήνας δεν είναι γνωστός.
Στο Σήμερα: παντρεμένος, πατέρας και σύμβουλος/συμπαραστάτης των ανθρώπων απέναντι στις προκλήσεις της ζωής, για τη θεραπεία τού νου και του πνεύματος. Συγγραφέας και δια βίου σπουδαστής σε θέματα παιδαγωγικής, ψυχολογίας και κοινωνιολογίας.
Το Ταξίδι της Ζωής: ένας δρόμος με σκαμπανεβάσματα! Μια διαδρομή γεμάτη ανηφόρες και κατηφόρες.
Επαγγελματικές Ιδιότητες: Tεχνικός Ηλεκτρονικών Συστημάτων, Μηχανικός Αεροδιαστημικής, Ειδικός σε Επικίνδυνα Φορτία & Προστασία από την Ακτινοβολία, Πτυχιούχος Αξιωματικός των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Οικονομικός Αναλυτής Επιχειρήσεων, κρατικά πιστοποιημένος Φαρμακευτικός Αντιπρόσωπος, Επιχειρηματίας, Σύμβουλος Κοινοτήτων/Προέδρων/Κυβερνητικών σχημάτων. Επίσης έχει διαπρέψει στον χώρο της Αστικής Ανάπτυξης, με βραβεύσεις καινοτομίας. Παράλληλα, είναι Φιλόσοφος και αυτοδίδακτος Φυσικός Θεραπευτής.